مشخص نمى كند 119 ( بويژه در تأليفات أولية ) . ابن طاووس انديشهء عمل‌گرا داشته ( practical turn of mind ) : در يك مورد يك آية قرآني را نقل كرده ومى گويد : منبعى كه از آن آية را نقل كرده تنها بخشي از آية را آورده است . أو مى گويد : وى تمام آية را مى آورد تا كساني كه آن را حفظ ندارند بتوانند آن را نقل كنند . 120 وى در مواردى ، اطلاعاتى را كه پيش از آن آورده تلخيص مى كند تا خواننده مجبور نشود براي يافتن آن به جستجو بپردازد . 121 ويا متن ادعيه‌اى كه در جلد ديگرى آمده ، براي نفع كساني كه آن را ندارند تكرار مى كند . 122 فصل هفتم : منابع مورد استفاده ء ابن طاووس ما از باقي ماندن بيش از يك سوم منابعى كه وى در تأليفاتش از آنها نقل مى كند آگاهى نداريم . براي بسيارى از اين تأليفات ، تنها منبع اطلاعاتى نوشته ء ابن طاووس است ودر مواردى تنها موارد نقل شده از آن كتابها ، نقل ابن طاووس است . از فهرست مفاهيم مى توان انديشه‌اى از وسعت موضوعاتى كه در اين تأليفات مورد توجه قرار گرفته بدست آورد . موارد زير ( كه با متون شيعي آغاز مى شود ) دورنمائى است از تأليفاتى كه از آنها

--> 119 . مق‍ : توضيح أو در مصباح الزائر * ص 121 : ما آن را همانگونه كه يافته‌ايم نوشته‌ايم [ يعنى : متن زيارتي كه در كنار مشهد على [ ع ] خوانده مى شود ] ; همچنين مصباح الزائر * صص 222 ، 313 . براي جزئيات بيشتر نك‍ : ذريعة 8 / 177 - 179 ; مستدرك چ سنگى 3 / 469 - 471 . ابن طاووس در مواردى در اقبال ، ادعيه‌اى براي ماه رمضان نقل مى كند كه آن را در " كتب أصحابنا العتيقة " يافته است ; نك‍ : اقبال صص 387 / 151 ، 389 / 158 ، 391 / 163 ، 417 / 187 ، 421 / 191 ، 425 / 196 ، 432 / 203 ، 435 / 207 ، 444 / 216 ، 450 / 227 ، 455 / 237 . 120 . نك‍ : الأمان ص 118 / 130 . 121 . نك‍ : همان صص 130 / 141 ، 132 / 142 ; مق‍ : مصباح الزائر * ص 206 . 122 . نك‍ : اقبال ص 383 / 143 .